Dat er verschil van mening bestaat over plaatsing van ongedocumenteerden in de brandweerkazerne in Buitenveldert is begrijpelijk.
In de gedachtewisseling worden redelijke argumenten tegen de huisvesting geopperd. Onderstaand betoog gaat hier niet over.
Deze BLOG gaat in op de eenzijdige, simplistische beweegredenen die soms aangevoerd worden door tegenstanders.
Hieronder staan een aantal van dergelijke uitspraken weergegeven. In elke verklaring schuilt misschien een kern van waarheid. Maar een aantal opponenten ontslaat zich van de verplichting iets verder te kijken.
In onderstaande uiteenzetting probeer ik, niet als journalist, niet als onderzoeker, maar gewoon als betrokken burger nuances aan te brengen.
In wat volgt wordt soms verwezen naar
- onderwerppagina's (klik rechts boven)
- Websites met nadere informatie
- Relevante video's
Sommige tegenstanders spreken consequent over illegalen en niet over ongedocumenteerden. De betrokkenen zijn strikt genomen illegaal omdat ze geen gehoor geven aan de eis terug te keren naar hun land. Echter, ze worden om allerlei redenen gedoogd door een landelijk en stedelijke beleid vastgelegd in de LVV-convenant. Ze zijn dus op dit moment op grond van beslissingen van autoriteiten niet strafbaar. Daarom worden ze door de betrokken instanties als ongedocumenteerd of uitgeprocedeerd aangemerkt. De term illegaal is niet passend omdat deze omschrijving op de individuele ongedocumenteerden bij voorbaat een ongunstig stempel drukt.
Er zwerven getallen rond omtrent het percentage criminelen onder asielzoekers. Het is verleidelijk selectief cijfers van de media te plukken die je opinie ondersteunen.
Om uit gepubliceerde onderzoeksresultaten af te leiden welk gevaar we met ongedocumenteerden in de brandweerkazerne lopen moeten we weten welke groepen onderzocht zijn (etniciteit, leeftijd geslacht, vluchtelingenstatus en voorgeschiedenis), op welk soort wangedrag ze betrekking hebben, of ze over op straat zwervende asielzoekers gaat of over mensen uit opvanglocatie met goede begeleiding en de getallen moeten vergeleken worden met vergelijkbare groepen niet-asielzoekers. Dit soort onderzoek is uiterst ingewikkeld en we moeten vertrouwen kunnen hebben in de methodologische expertise en integriteit van het betreffende onderzoeksinstituut.
Een onderzoek uitgevoerd in opdracht van het Ministerie van Justitie door een gerenommeerd onderzoeksinstituut, het WODC, wijst uit dat er in 2015 rond AZC’s minder misdaden werden gepleegd door asielzoekers dan gewone Nederlanders met vergelijkbare sociaaleconomische parameters.
Andere informatie
Op Walborg en Derkinderenstraat (vergelijkbare opvangcentra) hebben zich niet veel problemen voortgedaan.
Daar staat tegenover dat in andere opvangcentra in Amsterdam en elders in Nederland een deel van de asielzoekers wel degelijk overlast hebben veroorzaakt.
Staatssecretaris Halbers is afgetreden vanwege een onduidelijke rapportage van criminaliteitscijfers bij asielzoekers. Ernstige misdaden vielen onder de categorie “overige” zonder verder specificatie. Nader onderzoek wees uit dat het maar eenmaal om moord ging, waarvan de asielzoeker is vrijgesproken omdat hij een beroep kon doen op zelfverdediging. Hoe het zit met andere serieuze criminele feiten, als verkrachting en doodslag is mij niet bekend.
Er worden minder misdaden gemeld voor uitgeprocedeerden die worden opgevangen dan die op straat rondzwerven.
De wethouder zegt dat in een opvang criminaliteit beter in de gaten kan worden gehouden omdat de identiteit van iedereen bekend is en er ook strenge eisen aan de ongedocumenteerden worden gesteld voor continuering van hun verblijf.
Deze brokjes informatie bieden geen helder beeld.
Je kan het zien als een kwestie van het glas half vol/ half leeg probleem. Tegenstanders hebben kennelijk de mening dat er helemaal geen ongedocumenteerden mogen worden geplaatst omdat sommigen het boekje te buiten zullen gaan. Ik zelf leidt uit de informatie af dat er veel uitgeprocedeerden zijn van goede wil en dat de beslissing over plaatsing niet mag afhangen van een aantal rotte appels. De aandacht moet vooral gericht zijn op beperking van overlast.
Een belangrijke conclusie is dat met welke bril je ook naar de informatie kijkt, de meeste ongedocumenteerden geen criminelen zijn.
Een belangrijke conclusie is dat met welke bril je ook naar de informatie kijkt, de meeste ongedocumenteerden geen criminelen zijn.
Inderdaad is de verwachting dat de groep voornamelijk uit jonge mannen zal bestaan. Navraag bij de gemeente (oktober 2019) wees uit dat nog onbekend is uit welke landen deze uitgeprocedeerden afkomstig zijn. Ze komen in ieder geval niet uit zogenaamd “veilige landen.” (bv Marokko). Het zijn overwegend echte vluchtelingen die ooit wegens de dreiging van geweld en onderdrukking hun land hebben moeten verlaten. Volgens informatie van de gemeente wordt mogelijk geëxperimenteerd met de initiële plaatsing van een klein aantal ongedocumenteerden.
Er is bij deze groep wellicht een verhoogd risico voor wangedrag, maar of jongemannen die de laatste strohalm voor een menswaardig bestaan aangrijpen per definitie overlast gaan geven staat erg ter discussie. Het is ook een kwestie van welke individuen toevallig in de locatie worden geplaatst.
Een joodse voorstander verklaarde op AT5 dat het haar onwaarschijnlijk leek dat een uitgeprocedeerde die een beter leven wil en zich verplicht aan de eisen die aan opvang worden gesteld, erop uit is om aanslagen te plegen op joden. Er komen ook geluiden uit de joodse gemeenschap dat zij in de oorlog als vluchtelingen zijn opgevangen en daarom nu ook andere vluchtelingen ter wille willen zijn.
Waarom het aantal gewelddadige pedofielen groot zou zijn onder ongedocumenteerden ontgaat mij. De dreiging van tasjesroof bij ouderen en onheuse bejegening van jonge vrouwen moet serieus genomen worden, Maar zie ook hieronder.
Onveiligheid en angst zijn zeer gevoelige onderwerpen, waar verschillende waarheden aan kleven. Concrete gebeurtenissen in mijn onmiddellijke omgeving vormen een reële grond voor angst: vlak voor onze lifthal is een buurvrouw door leden van de Rolex bende neergeslagen en beroofd. Van beroving van een echtpaar door dezelfde Rolexbende bij het Gelderlandplein bestaat een YouTube filmpje. In de verdieping boven ons is op klaarlichte dag ingebroken. Er zaten bloedvlekken op vele verdiepingen van het trappenhuis achtergelaten door de vluchtende inbreker. Op dezelfde dag hebben criminelen geprobeerd ons benzinestation te beroven. Veel bewoners in Buitenveldert kunnen deze lijst met hun eigen ervaringen aanvullen. Pas geleden heeft een wrede moord plaats gevonden. De waarheid is dat deze gebeurtenissen een gegronde reden zijn voor gevoelens van angst en onveiligheid.
Een andere waarheid is dat er een verschil bestaat tussen reële angstgevoelens en waargenomen angstgevoelens. Het reële gevoel van onveiligheid roept angsten op die niet op feiten zijn gebaseerd.
Niet voor niets heeft het rapport over misdaadcijfers van het WODC over asielzoekers en buurtcriminaliteit (onderzoeksbureau van het Ministerie van Justitie en Veiligheid) de titel Van Perceptie naar Feit.
Zie ook deze video
Ik heb ook met een vertegenwoordigster van een ouderentehuis in de buurt gesproken. Zij komt op voor de bewoonsters van het tehuis en is een gematigd tegenstandster van plaatsing. Maar zij erkende volmondig het probleem van de omgang met irreële angstgevoelens.
Ingewikkeld is dat gepercipieerde angstgevoelens ook echt bestaan. Feelings are facts. De bestuurders moeten deze sentimenten serieus nemen. Maar het concrete beleid moet gebaseerd zijn op vastgestelde gegevens.
Nog een waarheid is, dat de angstgevoelens voor zover irreëel in bepaalde gevallen worden gebruikt om ongedocumenteerden te demoniseren via:
- de eenzijdige benadering van artikelen in de Telegraaf (“slapeloze nachten”) .
- De populistische retoriek van Forum voor Democratie prominent Annabel Nanninga.
- de flyers die in de bus worden gedaan ook op initiatief van anti plaatsing actiegroepen, waar a priori een onbewezen horrorscenario geschetst wordt zonder dat bekend is wie er precies komen. Na de komst van de uitgeprocedeerden kunnen vrouwen niet meer hun hondje uitlaten, kinderen niet meer alleen naar school, tienermeisjes mogen niet meer ’s-avonds alleen thuiskomen, de Joodse bevolking wordt geterroriseerd, ouderen worden beroofd, en de winkels worden leeggestolen.
Wij zijn er voor iedereen, in het bijzonder voor kwetsbare buurtbewoners zoals ouderen, kinderen, vrouwen en joodse inwoners van onze wijk, staat op de website van Geen illegalen in Buitenveldert. Je zou ook kunnen zeggen:
Wij zijn er voor iedereen, in het bijzonder voor kwetsbare buurtbewoners zoals ouderen, kinderen, vrouwen en joodse inwoners, asielzoekers en ongedocumenteerden in onze wijk.
Ongedocumenteerden zijn niet per definitie crimineel en ook niet zielig, maar wel kwetsbaar. Dat ze zich aan specifieke regels moeten houden - bijvoorbeeld lengte van verblijf in Nederland- en onderworpen zijn aan maatregelen die de buurtveiligheid moeten garanderen, doet hier niets aan af.
Zorg betekent dat ze niet op straat hoeven te zwerven en geholpen worden bij de moeilijke terugkeerprocedure.
Het is een natuurlijke neiging je eigen wereld te beschermen wereld tegen bedreigingen van buitenaf, we zingen allemaal een beetje mee met het NIMBY koor. Je hebt je leven lang hard gewerkt en altijd netjes je verpakkingsmateriaal naar de plasticcontainer gebracht, je hondenpoep opgeschept. Je hoeft niet altijd het leed van de hele wereld op je schouders te nemen. Je mag aan jezelf denken.
Maar zo eenvoudig is het niet. Het past niet een buitengewoon ingewikkeld probleem te simplificeren.
Ongedocumenteerden kunnen vaak niet terug naar hun land. Hoe gaan ze hiermee om in het buitenland? Het ene land zet ze weg in afgelegen asielzoekerscentra, het andere biedt ze kans op werk en studie.
De voor- en nadelen op een rij.
Dit is het thema van een interessant artikel in de Volkskrant (18 juni 2019). Noorwegen en Nederland hebben een streng beleid. Duitsland is zeer soepel voor uitgeprocedeerden
De politiek is niet in staat om een succesvol uitzetbeleid voor illegalen te bewerkstelligen . Ze staan machteloos. De schuld wordt bij de vreemdeling gelegd. Het is hun verantwoordelijkheid om terug te keren. Dat heeft iets weg van stampvoeterij: je komt tot de conclusie dat streng beleid maar ten dele werkt en dan is het ineens de schuld van de ander. Zegt Strongs (onderzoeker aan de Vrije Universiteit). Elders in het artikel verklaart Strongs: We moeten proberen onder ogen te zien hoe complex het probleem is.
Zie voor het volledige artikel de onderwerppagina Ontmoedigen of gedogen?
Zie voor het volledige artikel de onderwerppagina Ontmoedigen of gedogen?
De gemeente stelt zich tot taak 500 uitgeprocedeerden in uiterst sobere maar humane omstandigheden te laten werken aan een toekomst in eigen land. De keuze voor de brandweerkazerne wordt ook opgedrongen doordat er weinig geschikte locaties voor handen zijn.
In een reactie in de oktober editie van de Wijkkrant schrijft de woordvoerder van stadsdeel Zuid:
Dat er in Buitenveldert zorg en verzet bestaat over deze opvang is een feit. Er zijn echter ook bewoners en organisaties die op een constructieve wijze willen meewerken aan de opvang. Onder sommigen van deze mensen is er ook bezorgdheid en ook angst. Toch zoeken ze de samenwerking met de gemeente.
In een bijdrage aan de gedachtewisseling op de buurtapp NextDoor betoogt een discussiant
Samen verantwoording nemen is niet makkelijk. Voor de hele discussie zie onderwerppagina Discussie Buurtapp NextDoor
Je alleen maar verzetten tegen plaatsing van de betrokkenen in Buitenveldert en je af te sluiten van de rest van de wereld getuigt van een negatieve attitude. Meedenken over oplossingen met andere bewoners, de gemeente en ongedocumenteerden is veel positiever.
Wij ondersteunen de instelling dat onze verantwoordelijkheid zich ook uitstrekt tot de omgang met mensen die niet meteen passen in de heldere orde die we gewend zijn.
In politieke termen heet dit een inclusieve maatschappijvisie.
Dat de angst gevoelens onder een deel van de bevolking toegenomen zijn is heel begrijpelijk.
Maar dat de daad door een psychoot is gepleegd maakt niet automatisch alle ongedocumenteerden en Eritreeërs verdacht.
In een regulier gemeenteraadsdebat was tijd gereserveerd voor een discussie over de politieke consequenties van de moord.
In een regulier gemeenteraadsdebat was tijd gereserveerd voor een discussie over de politieke consequenties van de moord.
De burgemeester vond het begrijpelijk was dat bewoners een verbinding legden tussen de moord en de uitgeprocedeerden, maar zei tegelijkertijd dat deze relatie niet gelegd mocht worden. Het gaat hier om een incident.
Raadslid Nanninga probeerde dit verband wel aan te brengen met populistische uitspraken als “hoeveel doden moeten er nog vallen”. Haar motie dat de opvang van ongedocumenteerden moest worden opgeschort vanwege het incident werd door links en rechts verworpen, ook door de Partij van de Ouderen. Afgevaardigde Van Soest van de PvdO prees de burgemeester en wethouder voor hun repliek. Uitsluitend het Forum van Democratie stemde voor.
De inclusieve maatschappijvisie werd met verve verdedigd door een D66-vertegenwoordiger tijdens het debat in de gemeenteraad in antwoord op de enigszins onfrisse aantijgingen van Nanninga..
Indrukwekkend was de reactie van familielid Lucretia Chitanie in de september editie van de wijkkrant:
We zullen moeten proberen met elkaar te leven, hen accepteren en respecteren. Samen met elkaar verdergaan. Ook al verschillen wij in waarden en normen:"wederzijdse tolerantie"
De inclusieve maatschappijvisie werd met verve verdedigd door een D66-vertegenwoordiger tijdens het debat in de gemeenteraad in antwoord op de enigszins onfrisse aantijgingen van Nanninga..
Het hele debat (45 minuten) is weergegeven in onderstaande video. Dit verslag is afkomstig van de video die de gemeente na elk debat publiekelijk beschikbaar stelt op de gemeentewebsite.
Indrukwekkend was de reactie van familielid Lucretia Chitanie in de september editie van de wijkkrant:
We zullen moeten proberen met elkaar te leven, hen accepteren en respecteren. Samen met elkaar verdergaan. Ook al verschillen wij in waarden en normen:"wederzijdse tolerantie"
Een Wijkkrantbrievenschrijver beweert dat we in een dictatuur leven. Een aantal tegenstanders beschouwt de luidruchtige misbaar tijdens de informatieavond in het Huis van de Wijk als bewijs dat de tegenstanders in de wijk in de meerderheid zijn..
In het officiële verslag van de bijeenkomst presenteren bezoekers ook andere opvattingen over de algemene sfeer van deze bijeenkomst.
- Buitenveldert is een hele aardige en beleefde buurt. Dat zie ik vanavond niet terug.
- Een bewoonster geeft aan goede ervaringen te hebben met de opvang in Walborg en zich daar nooit onveilig te voelen, maar ze voelde zich op deze avond wel onveilig.
Zie onderwerppagina Verslag informatieavond Huis van de Wijk
Het feit dat het gemeentebestuur besloten heeft om ongedocumenteerden te plaatsen betekent overigens niet dat ze niet naar de bewoners geluisterd heeft. Democratie is niet dat het bestuur doet wat jij wil. Het bestuur heeft met veel meer belangen te maken dan alleen die van Buitenveldert.
De wethouder legt uit dat de opvang van deze groep, net als opvang van daklozen en statushouders, de verantwoordelijkheid is van het college van B&W. Het gaat hier om een voorziening van algemeen belang, waarvoor geen formele inspraak wordt gedaan.
De democratie in Amsterdam is representatief, en gelukkig niet direct. Als je het met beleid fundamenteel niet eens moet je dat tot uitdrukking brengen in je keuze bij de volgende verkiezingen.
De begeleiding is minimaal
Dit argument wordt vaak naar voren gebracht door tegenstanders van de plaatsing. Ik kan natuurlijk niet voorspellen hoe het in de praktijk gaat lopen, maar uit een aantal documenten blijkt dat er in ieder geval goed over is nagedacht.
De algemene aanpak van de opvang is beschreven in een lijvig rappport
uitvoeringsplan 24-uursopvang ongedocumenteerdenDit argument wordt vaak naar voren gebracht door tegenstanders van de plaatsing. Ik kan natuurlijk niet voorspellen hoe het in de praktijk gaat lopen, maar uit een aantal documenten blijkt dat er in ieder geval goed over is nagedacht.
De algemene aanpak van de opvang is beschreven in een lijvig rappport
In de onderwerppagina Opvang ongedocumenteerden in Buitenveldert: deelraad
wordt in een reactie van de deelraadwoordvoerder in de Wijkkrant op een beledigende ingezonden brief ook op de begeleidingsvoorzieningen in gegaan.
In de onderwerppagina 24-uurs opvang mensen zonder verblijfspapieren: gemeente wordt de visie van de gemeente weergegeven.
Hieronder wordt een deel van dit document weergegeven:
Opvang
Na een uitgebreide intake worden mensen toegelaten tot één van de opvanglocaties, die verspreid zijn over de stad. Hier leven zij in woongroepen. Ze krijgen leefgeld voor dagelijkse boodschappen. Op elke locatie is een woonbegeleider die zorgt dat de ongedocumenteerden op een prettige manier met elkaar en de buurt samenleven. De gemeente vangt ook medisch en psychisch kwetsbare ongedocumenteerden op. Voor hen is de woonbegeleiding 24-uur per dag aanwezig. Activiteiten zijn ergens anders omdat rust en stabiliteit belangrijk zijn op de woonlocatie.
Begeleiding
De opvang is niet vrijblijvend. Ongedocumenteerden moeten werken aan een oplossing voor hun situatie. Dat kan terugkeer naar hun eigen land zijn, legaal verblijf hier of verhuizen naar een ander land. Samen met een casemanager maken ze hiervoor een plan. De casemanager bewaakt de voortgang en heeft nauw contact met de woonbegeleider en met de verschillende organisaties. Ongedocumenteerden die worden begeleid naar terugkeer of doormigratie krijgen trainingen om dit voor te bereiden. Voor anderen komt juridische ondersteuning zodat sneller duidelijk wordt of verblijf in Nederland mogelijk is of niet. De bedoeling is dat mensen binnen anderhalf jaar doorstromen zodat anderen kunnen instromen.
Betrokkenheid buurt
Voor buurtbewoners van opvanglocaties zijn informatiebijeenkomsten georganiseerd. Vervolgens worden zij minimaal een half jaar voor de oplevering van een opvanglocatie betrokken bij de komst van de opvang. De begeleidende instelling en het stadsdeel gaan met de buurt in gesprek over de gang van zaken rond de opvang en maken daarover afspraken. Er wordt er een begeleidingscommissie ingesteld met buurtbewoners waar de gang van zaken rond de opvang en eventuele overlast en klachten besproken worden. Omwonenden worden nadrukkelijk uitgenodigd zich aan te melden voor deze commissie. De commissie maakt een beheerplan met taken en verantwoordelijkheden. De woonbegeleiding spreekt samen met bewoners huisregels af, om te zorgen voor goede omgang met de buurt en overlast te voorkomen. Mocht er wel sprake van overlast zijn, dan kunt u bij de woonbegeleider terecht of de ongedocumenteerden zelf aanspreken. Natuurlijk kunt u altijd met ideeën en vragen terecht bij de woonbegeleider of bij de bewoners zelf.
Mooie woorden op papier zeggen natuurlijk ook niet alles. Belangrijk is dat de bewoners via de begeleidingscommissie aan de bel kunnen trekken.
Na een uitgebreide intake worden mensen toegelaten tot één van de opvanglocaties, die verspreid zijn over de stad. Hier leven zij in woongroepen. Ze krijgen leefgeld voor dagelijkse boodschappen. Op elke locatie is een woonbegeleider die zorgt dat de ongedocumenteerden op een prettige manier met elkaar en de buurt samenleven. De gemeente vangt ook medisch en psychisch kwetsbare ongedocumenteerden op. Voor hen is de woonbegeleiding 24-uur per dag aanwezig. Activiteiten zijn ergens anders omdat rust en stabiliteit belangrijk zijn op de woonlocatie.
Begeleiding
De opvang is niet vrijblijvend. Ongedocumenteerden moeten werken aan een oplossing voor hun situatie. Dat kan terugkeer naar hun eigen land zijn, legaal verblijf hier of verhuizen naar een ander land. Samen met een casemanager maken ze hiervoor een plan. De casemanager bewaakt de voortgang en heeft nauw contact met de woonbegeleider en met de verschillende organisaties. Ongedocumenteerden die worden begeleid naar terugkeer of doormigratie krijgen trainingen om dit voor te bereiden. Voor anderen komt juridische ondersteuning zodat sneller duidelijk wordt of verblijf in Nederland mogelijk is of niet. De bedoeling is dat mensen binnen anderhalf jaar doorstromen zodat anderen kunnen instromen.
Betrokkenheid buurt
Voor buurtbewoners van opvanglocaties zijn informatiebijeenkomsten georganiseerd. Vervolgens worden zij minimaal een half jaar voor de oplevering van een opvanglocatie betrokken bij de komst van de opvang. De begeleidende instelling en het stadsdeel gaan met de buurt in gesprek over de gang van zaken rond de opvang en maken daarover afspraken. Er wordt er een begeleidingscommissie ingesteld met buurtbewoners waar de gang van zaken rond de opvang en eventuele overlast en klachten besproken worden. Omwonenden worden nadrukkelijk uitgenodigd zich aan te melden voor deze commissie. De commissie maakt een beheerplan met taken en verantwoordelijkheden. De woonbegeleiding spreekt samen met bewoners huisregels af, om te zorgen voor goede omgang met de buurt en overlast te voorkomen. Mocht er wel sprake van overlast zijn, dan kunt u bij de woonbegeleider terecht of de ongedocumenteerden zelf aanspreken. Natuurlijk kunt u altijd met ideeën en vragen terecht bij de woonbegeleider of bij de bewoners zelf.
Mooie woorden op papier zeggen natuurlijk ook niet alles. Belangrijk is dat de bewoners via de begeleidingscommissie aan de bel kunnen trekken.
We hoeven niet te weten wie het zijn.
In de wijkkrant wordt door een briefschrijver een pleidooi voor ontmoetingen met de ongedocumenteerden als tegengif tegen irrationele angstgevoelens afgeschilderd als geestelijk gestoord.
In de wijkkrant wordt door een briefschrijver een pleidooi voor ontmoetingen met de ongedocumenteerden als tegengif tegen irrationele angstgevoelens afgeschilderd als geestelijk gestoord.
Ik heb mensen horen zeggen dat die ongedocumenteerden (ze hebben ze nooit gezien) de gevangenis in moeten of in kampementen moeten worden opgesloten.
Een andere scribent ontkent hun recht op een humane behandeling.
In de wijkkrant staat een foto van strijdbare koppen naast het spandoek “geen illegalen hotels”
Wie zijn deze ongedocumenteerden? Op de commissie inspraakavond herinnerde een vertegenwoordigster van Vluchtelingenwerk Nederland, een ervaringsdeskundige, ons eraan dat de meeste vluchtelingen gewone mensen zijn. Niemand vlucht voor zijn plezier. Zie Onderwerp pagina Insprekers Gemeente Commissie Vergadering: voorstanders.
De persoonlijke redenen waarom de betrokkenen niet kunnen of willen teruggaan worden beschreven in het rapport Langdurig verblijvende vreemdelingen zonder bestendig verblijfsrecht dat is aangeboden aan de Staatssecretaris. De relevante passage is te vinden op de Onderwerppagina Waarom willen ze blijven?
In de Onderwerp pagina Een ongedocumenteerde uit Myanmar staat het verslag van een voorbeeldige uitgeprocedeerde.
In Onderwerp Pagina Julius staat de column van Julius in de Wijkkrant die nogal wat stof heeft doen opwaaien. Als je dit product letterlijk neemt wordt een uitgeprocedeerde inderdaad negatief afgeschilderd. Misschien wil Julius een ironische sluier over het debat heen werpen. Vanwege de polarisatie die in de hele discussie is opgetreden, kan je de columnist gebrek aan verantwoordelijkheidsgevoel verwijten.
Hoewel de asielzoeker van Julius in het echt niet bestaat, kunnen we ons als gedachteëxperiment voorstellen dat dit portret wel degelijk rondloopt . Hij lijkt een opstandig type, zoals beschreven in het prachtige boek Hoe ik talent voor het leven kreeg van Rodaan Al Galidi, waar de schrijver de draak steekt met de overheid, de hulpverleners maar ook met asielzoekers. Het is iemand die zijn kont tegen de krib gooit en zijn buik vol heeft van welwillende agogen en een bureaucratische gemeentebeleid, zeg maar een WeAreHere figuur. Het is niet uitgesloten dat hij tot de bewoners van de brandweerkazerne gaat behoren. Lastig om mee om te gaan, maar niet crimineel.
Hoewel de asielzoeker van Julius in het echt niet bestaat, kunnen we ons als gedachteëxperiment voorstellen dat dit portret wel degelijk rondloopt . Hij lijkt een opstandig type, zoals beschreven in het prachtige boek Hoe ik talent voor het leven kreeg van Rodaan Al Galidi, waar de schrijver de draak steekt met de overheid, de hulpverleners maar ook met asielzoekers. Het is iemand die zijn kont tegen de krib gooit en zijn buik vol heeft van welwillende agogen en een bureaucratische gemeentebeleid, zeg maar een WeAreHere figuur. Het is niet uitgesloten dat hij tot de bewoners van de brandweerkazerne gaat behoren. Lastig om mee om te gaan, maar niet crimineel.
Tijdens de commissie-inspraakbijeenkomst stelde een raadslid aan insprekende tegenstanders een aantal malen eigenlijk de meest relevante vraag van de avond: Heeft U wel eens asielzoekers en uitgeprocedeerden ontmoet? Op deze vraag moesten de bevraagden het antwoord schuldig blijven.
Zie onderwerppagina Insprekers Gemeente Commissievergadering
Wie zijn deze ongedocumenteerden? Op de commissie inspraakavond herinnerde een vertegenwoordigster van Vluchtelingenwerk Nederland, een ervaringsdeskundige, ons eraan dat de meeste vluchtelingen gewone mensen zijn. Niemand vlucht voor zijn plezier. Zie Onderwerp pagina Insprekers Gemeente Commissie Vergadering: voorstanders.
Zie onderwerppagina Insprekers Gemeente Commissievergadering
Wie zijn deze ongedocumenteerden? Op de commissie inspraakavond herinnerde een vertegenwoordigster van Vluchtelingenwerk Nederland, een ervaringsdeskundige, ons eraan dat de meeste vluchtelingen gewone mensen zijn. Niemand vlucht voor zijn plezier. Zie Onderwerp pagina Insprekers Gemeente Commissie Vergadering: voorstanders.
Op de commissie vergadering op het stadhuis hebben voor- en tegenstanders gebruik gemaakt van de mogelijkheid om in anderhalve minuut hun mening weer te geven.
In de buurtapp Nextdoor is een discussie naar aanleiding van een vorige versie van deze BLOG nogal uit de hand gelopen.
In de ingezonden brievenrubriek van de Wijkkrant en in de edities van de afgelopen maanden hebben bewoners ook opinies uitgewisseld.
Verslagen en video's hiervan zijn te vinden op de onderwerppagina’s:
Insprekers Gemeente Commissievergadering
Reacties Wijkkrant
Discusssie Buurtapp
1
